Fachowcy budowlani — Szwajcaria, 32,50–37,50 CHF/h
Olis
Najwyższe zarobki w Europie, ale też najwyższe koszty życia i osobne zasady pobytu. Sprawdź, jakie pozwolenie jest potrzebne i ile realnie zostaje na rękę.
1 aktualna oferta
Szwajcaria nie należy do Unii Europejskiej, ale obowiązuje ją umowa o swobodnym przepływie osób, dzięki której obywatele Polski mają dostęp do szwajcarskiego rynku pracy. Zasady są jednak inne niż w UE i trzeba je znać.
Przy pracy do 90 dni w roku kalendarzowym wystarczy procedura zgłoszeniowa (Meldeverfahren) — pracodawca zgłasza cię online. Przy dłuższym zatrudnieniu potrzebne jest pozwolenie: L (krótkoterminowe, do roku) lub B (pobytowe). Osoby mieszkające w kraju sąsiednim, a pracujące w Szwajcarii, korzystają z pozwolenia G dla pracowników przygranicznych.
Szwajcarskie stawki są najwyższe w Europie, ale porównywanie ich wprost z niemieckimi czy holenderskimi prowadzi do złych decyzji. Ubezpieczenie zdrowotne (KVG) jest obowiązkowe i opłacasz je sam — to zwykle 300–500 CHF miesięcznie na osobę, niezależnie od dochodu. Wynajem mieszkania, jedzenie i transport również należą do najdroższych na kontynencie.
Realna miara opłacalności to kwota, która zostaje po opłaceniu ubezpieczenia, mieszkania i utrzymania. Przy pracy z zakwaterowaniem (opieka domowa, hotelarstwo, gastronomia w regionach turystycznych) proporcje wychodzą znacznie korzystniej.
Opieka domowa (Betreuung) to jedna z najczęstszych ścieżek pracy Polek i Polaków w Szwajcarii. Praca odbywa się zwykle w systemie rotacyjnym (najczęściej 2–3 miesiące na miejscu), z zakwaterowaniem i wyżywieniem u podopiecznego.
Wymagany jest komunikatywny niemiecki (w części kantonów francuski lub włoski) — bez wspólnego języka z podopiecznym praca jest po prostu niewykonalna. Zwróć uwagę na uregulowanie czasu pracy i dyżurów nocnych: to obszar, w którym najczęściej dochodzi do nadużyć.
Przy pracy do 90 dni w roku wystarczy zgłoszenie online dokonane przez pracodawcę. Przy dłuższym zatrudnieniu potrzebne jest pozwolenie L (do roku) lub B (pobytowe).
Nie ma federalnej. Kilka kantonów — Genewa, Neuchâtel, Jura, Ticino, Bazylea-Miasto — ma własne stawki minimalne, jedne z najwyższych na świecie. W pozostałych obowiązują układy branżowe.
Jest obowiązkowe i opłacasz je samodzielnie — zwykle 300–500 CHF miesięcznie na osobę. To najważniejsza pozycja, którą trzeba uwzględnić, porównując szwajcarską ofertę z zachodnioeuropejską.
Tak. Szwajcaria jest objęta umową o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego z UE, więc okresy ubezpieczenia sumują się z polskimi.
Używamy niezbędnych cookie, aby serwis działał. Za Twoją zgodą korzystamy też z cookie analitycznych i reklamowych. Szczegóły w Polityce cookies.